สวัสดีครับพี่น้องที่รักทุกท่าน

ในสัปดาห์นี้ เชื่อว่าหลายท่านคงได้พักผ่อนและได้ใช้เวลาร่วมกับครอบครัวในบรรยากาศของวันแม่  โดยเฉพาะเด็ก  ๆ  ที่ได้หยุดเรียนกันหลายวัน  นักเรียนนักศึกษาต่างพากันกลับไปเยี่ยมครอบครัว   สิ่งนี้เองทำให้บริเวณคริสตจักรของเรา ที่เต็มไปด้วยเสียงอึกทึกครึกโครม ของมอเตอร์ไซค์และเสียงดนตรีเงียบไปอย่างเห็นได้ชัดทีเดียว

ดังนั้นในเช้าวันนี้จึงขอนำบทความดี ๆ เกี่ยวกับ”ครอบครัว” มาเล่าสู่พี่น้อง เพื่อเป็นข้อคิด ส่งท้ายวันแม่แห่งชาติ ดังนี้..ครอบครัว คืออะไร?

ครอบครัวเป็น "กลุ่มบุคคลที่มีความผูกพันกันทางอารมณ์และจิตใจ มีการดำเนินชีวิตร่วมกัน รวมทั้งมีการพึ่งพิงกันทางสังคมและเศรษฐกิจมีความสัมพันธ์กันทางกฎหมาย หรือทางสายโลหิต   ครอบครัวเป็นหน่วยพื้นฐานแห่งการแลกเปลี่ยน สิ่งสำคัญที่แลกเปลี่ยนกันก็คือ ความรัก โดยเริ่มต้นจากพ่อแม่ซึ่ง เป็นผู้ให้ และลูกซึ่งเป็นผู้รับในระยะแรก ถ้าการแลกเปลี่ยนความรักเป็นไปในบรรยากาศที่พึงพอใจ มีทั้งการไว้วางใจบุคคลในครอบครัวเอื้ออาทรต่อกันและพร้อมจะเสียสละให้แก่กันถ้าสิ่งเหล่านี้ดำเนินไปอย่างไม่เหมาะสม ก็จะเกิดความรู้สึกทุกข์ใจ คับข้องใจ ความขมขื่น และความเกลียดชังเกิดขึ้น ความรู้สึกทางลบที่เกิดขึ้นในครอบครัว จะมีความรุนแรงยิ่งกว่าที่เกิดขึ้นในสังคมหน่วยอื่น

ปัญหาของครอบครัว..เกิดจากความต้องการไม่เป็นไปตามความคาดหวัง...ความคาดหวังของผู้หญิงไทย และผู้ชายไทย

ความคาดหวังของผู้หญิงไทย
ผู้หญิงไทยมีความคาดหวังสูงมากจากผู้ชาย หวังให้เขาเป็นทุกๆ อย่างแทนทุกๆคนในชีวิต ขอให้รักฉันนิรันดร หวังจะได้ฝากฝังชีวิต หวังจะได้ผู้นำชีวิตตลอดการ หวังจะได้ที่พึ่งทางร่างกายและจิตใจหวังจะได้มีคนไว้ให้ปรนนิบัติ โดยที่ไม่ได้เตรียมที่จะรับความผิดหวัง ผู้หญิงมองชีวิตแต่งงาน แต่ในด้านของความสุข มอบหมายและยอมจำนน ให้อำนาจการตัดสินใจอยู่ในมือฝ่ายชาย ยึดติดที่เดิม ไม่ได้เตรียมการแก้ไขเหตุการณ์ในวันหนึ่งเมื่อผู้ชายเปลี่ยนไป พร้อมจะให้อภัย พร้อมจะตั้งต้นใหม่ให้เหมือนเดิม ไม่พร้อมจะเป็นตัวของตัวเอง และไม่พร้อมจะกำหนดชีวิตด้วยตัวเอง ปฏิเสธอำนาจในตัวเอง ชอบที่จะเป็นคนอ่อนแอและแสดงความอ่อนแอ

ความคาดหวังของผู้ชายไทย

แรกเริ่มรับปาก รับคำมั่นสัญญา นานไปมีการยืดหยุ่นกว่า สามารถเปลี่ยนแปลงตัวเอง ได้มากกว่า แต่ยังคาดหวังจะให้ผู้หญิงเหมือนเดิมไม่สามารถยอมรับการเปลี่ยนแปลงของผู้หญิงได้ นั่นคือ ยังคาดหวังว่าเมียจะยังเป็นทาสในเรือนเบี้ยต่อไป คาดหวังว่าภรรยาจะเป็นผู้ช่วยเหลือในการทำมาหากิน แต่ไม่ให้เครดิต ไม่ให้เกียรติ คาดหวังจะได้ผู้หญิงพรหมจารี ไม่มีปากมีเสียง เป็นผู้ตาม มีหน้าที่เลี้ยงดูลูก ๆ ผู้หญิงแต่งงานแล้วไม่ควรแบ่งหันใจให้ชายอื่น คิดถึงชายอื่น และไม่ว่าจะมีปัญหาอะไร เธอทนได้รับได้ เป็นต้น

จากบทความที่กล่าวมาข้างต้น จึงใคร่หนุนใจพี่น้องทุกท่านจากสุภาษิต 24:3 ว่า  “เรือนนั้นเขาสร้างกันด้วยปัญญา  และสถาปนามันไว้ด้วยความเข้าใจ”   ให้เราหันมาตั้งใจที่จะสร้างครอบครัวของเราด้วยความเข้าใจ(มีความคาดหวังที่เหมาะสม)กันเถิดครับ

รักร่วมรับใช้

15,08,10

อ.เสกสรร  ใจมา